کودکی در سایه جنگ؛ روایت ترس و امید در خانه‌های مهرآفرین

در روزهایی که صدای انفجار، سکوت شهرها را می‌شکند، کودکان بیش از هر زمان دیگری به امنیت، آرامش و پناه نیاز دارند؛

پناهی که برای صد‌ها کودک ساکن در خانه‌های کودک و نوجوان مؤسسه نیکوکاری مهرآفرین، در آغوش مربیان‌شان معنا پیدا کرده است.

صدای مهیب انفجار می‌آید…

بچه‌ها هراسان می‌شوند، اما طبق آموزش‌هایی که دیده‌اند، به سمت نقاط امن خانه می‌روند.

کوچک‌ترها گریه می‌کنند و بزرگ‌ترها دست آن‌ها را می‌گیرند.

مربی‌ها کنارشان می‌رسند، در آغوش‌شان می‌گیرند و تلاش می‌کنند آرام شان کنند.

اما این آرامش کوتاه است…

انفجاری دیگر و موجی تازه از وحشت.

این روزها، کودکان مهرآفرین—کودکانی که پیش از این نیز از نعمت خانواده محروم بوده‌اند—زیر سایه سنگین جنگ زندگی می‌کنند.

کودکانی که عاشق زندگی‌اند و هر سال در این روزها در انتظار نوروز بودند، حالا از مربیان خود می‌پرسند:

«آیا ما زنده می‌مانیم؟»

صدای جنگنده‌ها، لرزش زمین و فروریختن ساختمان‌ها، ترسی عمیق را در دل آن‌ها کاشته است؛

ترسی از دست دادن زندگی، از تنها ماندن و از آینده‌ای نامعلوم.

جنگ برای همه ترسناک است، اما برای کودکان، معنایی متفاوت و عمیق‌تر دارد.

کودکان در چنین شرایطی به آغوش خانواده پناه می‌برند…

اما این کودکان، خانواده‌ای ندارند.

پناه آن‌ها، همین خانه‌ها و همین مربی‌ها هستند.

روایت مسئولان خانه‌های مهر از این روزها، تصویری تلخ اما واقعی از زندگی کودکان در بحران است.

مسئول خانه مهر نیکان می‌گوید:

«وقتی صدای انفجار می‌آید، بچه‌های بزرگ‌تر، کوچکترها را بغل می‌کنند و سعی می‌کنند آرامشان کنند. وقتی صدا خیلی نزدیک است، طبق آموزش‌هایی که دیده‌اند، زیر میزها و نقاط امن پناه می‌گیرند. این روزها، ترس از گرسنگی و قحطی هم ذهن بچه‌ها را درگیر کرده و مدام درباره‌اش سؤال می‌پرسند.»

مسئول خانه دختران بنیتا نیز می‌گوید:

«مربی‌ها شب و روز کنار بچه‌ها هستند. دخترها به‌شدت ترسیده‌اند، اما با دیدن مربی‌ها آرام‌تر می‌شوند. وقتی ما را در آغوش می‌گیرند، می‌گویند: ما که پدر و مادری نداریم، شما پناه ما هستید.»

در خانه پدری نیز شرایط مشابهی حاکم است.

یکی از مسئولان این مرکز می‌گوید:

«طولانی شدن جنگ، بچه‌های بزرگ‌تر را نگران و کوچکترها را مضطرب کرده است. شب‌ها خواب راحت ندارند و مدام می‌پرسند جنگ کی تمام می‌شود. مربی‌ها تلاش می‌کنند ریتم زندگی را حفظ کنند و به آن‌ها اطمینان دهند که تنها نیستند.»

کودکان ساکن در مراکز مهرآفرین، پیش از این نیز فقدان خانواده را تجربه کرده‌اند و امروز، بیش از همیشه نیازمند احساس امنیت و حمایت هستند.

در این میان، مددکاران اجتماعی ، مربیان و مشاوران مهرآفرین با حضور مستمر در کنار آن‌ها، تلاش می‌کنند تا در دل این روزهای دشوار،

حس آرامش، امید و امنیت را برایشان حفظ کنند.